/ Aρχική σελίδα / Άρθρα / Διαίσθηση

Διαίσθηση

Η διαίσθηση στα παιδιά

Τι υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι γι’ αυτή την ιδιαίτερη αίσθηση ή το χάρισμα που έχουν από την ώρα της γέννησής τους.

Υπάρχει χρόνια τώρα η πεποίθηση ότι πολλοί διάσημοι άνθρωποι που έχουν διακριθεί για κάποια ιδιαίτερή τους ικανότητα είχαν τρομερή διαίσθηση όταν ήταν παιδιά. Υπάρχουν στοιχεία και ιστορίες που δείχνουν ότι ο Έντισον, ο Αϊνστάιν, ο Τσόρτσιλ, η Ντίκινσον και πολλοί άλλοι ήταν παιδιά με μεγάλη διαίσθηση που πέρασαν αρκετά δύσκολα χρόνια εξαιτίας αυτού τους του ταλέντου. Αλλά πέρα από αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους, υπάρχουν πολλά παιδιά σε όλον τον κόσμο που έχουν ακριβώς την ίδια ικανότητα. Κατά πόσο ισχύουν άραγε αυτές οι αντιλήψεις; Έχουν κάποια βάση στην πραγματικότητα ή είναι απλά συμπτώσεις και υπερβολές;

Σύμφωνα με ψυχολόγους, όλα τα παιδιά έχουν από τη φύση τους μεγάλη διαίσθηση. Από την πρώτη στιγμή που έρχονται στον κόσμο ως βρέφη, βασίζονται αυτόματα στην έκτη τους αίσθηση για να προστατευτούν αλλά και για να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους γύρω τους. Αυτό δεν είναι κάτι που υπολογίζουν και προκαλούν από μόνα τους, αλλά τους έρχεται αυθόρμητα. Όπως τα ζώα, έτσι και αυτά στηρίζονται σε αυτές τις πρωτόγονες εντυπώσεις για την καθημερινή τους επιβίωση, μέχρι να αρχίσουν να αναπτύσσονται οι γλωσσικές, νοητικές και κοινωνικές τους ικανότητες.

Ποια παιδιά έχουν το χάρισμα;

Διαίσθηση, ένστικτο, χάρισμα, ή απλά ικανότητα να γνωρίζουν κάποια πράγματα; Όπως κι αν το αποκαλέσει κάνεις, γεγονός είναι ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως κουλτούρας, θρησκείας και εθνικότητας το έχουν από τη φύση τους. Φυσικά, μη φανταστείτε ότι έχουν μαντικές ικανότητες, τρομερές υπερφυσικές δυνάμεις ή την ικανότητα να βλέπουν και να επικοινωνούν με φαντάσματα. Αυτά υπάρχουν μόνο στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και σε διάφορα μυθιστορήματα. Υπάρχουν εκατομμύρια απόλυτα φυσιολογικά παιδιά με διαίσθηση που βλέπουμε καθημερινά να παίζουν, να κοιμούνται, να ονειρεύονται όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Μπορεί να είναι φτωχά ή πλούσια, ψηλά ή κοντά, αγόρια ή κορίτσια. Η έκτη αίσθηση δεν κάνει διακρίσεις και είναι κάτι τόσο φυσικό για τα παιδιά, όπως είναι η ικανότητα να αγαπάνε, να μαθαίνουν και να αναπνέουν.

Πώς εκφράζεται αυτή η ικανότητα;

Σίγουρα θα έχετε ακούσει να λένε ότι τα παιδιά μπορούν να αισθανθούν πότε ο γονιός τους είναι θυμωμένος, αγχωμένος ή στεναχωρημένος. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι αυτό είναι αλήθεια. Μάλιστα, πολλές παραψυχολογικές μελέτες έχουν φέρει στην επιφάνεια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία όσον αφορά τη διαίσθηση στα παιδιά. Έχει αναφερθεί για παράδειγμα ότι εάν βάλει κάποιος ένα παιδί στο ίδιο δωμάτιο με έναν ενήλικα που αισθάνεται κουρασμένος ή στρεσαρισμένος αλλά φυσικά δεν το δείχνει, τότε το παιδί θα αρχίσει να αντιδρά περίεργα και θα φαίνεται αναστατωμένο, ευέξαπτο και νευρικό χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.

Διαισθάνονται την απουσία

Πολλές φορές βλέπουμε ότι η συμπεριφορά μερικών βρεφών αλλάζει και γίνονται πιο νευρικά, όταν η μητέρα ή ο πατέρας τους, χωρίς να δείξουν τίποτα απολύτως, σχεδιάζουν να φύγουν από το σπίτι για μερικές ώρες. Το ίδιο συμβαίνει και σε μεγαλύτερα παιδιά που αυτόματα προσκολλώνται στους γονείς τους και δείχνουν ότι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από την προσοχή και τη φροντίδα τους. Είναι το άγχος του αποχωρισμού ή μια διαίσθηση; Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι το δεύτερο.

Ένα άλλο παράδειγμα της ικανότητας αυτών των παιδιών φαίνεται μέσα από τις συχνά παρεξηγημένες προτιμήσεις τους για κάποια άτομα. Μπορεί κι εσείς να έχετε ζήσει κάτι παρόμοιο και να απορήσατε βλέποντας το παιδί σας να πλησιάζει τον θείο του, το αδιάφορο ξαδερφάκι του ή την απασχολημένη θεία του για να νιώσει ασφάλεια και σιγουριά. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που αναφέρουν ότι ένα μωρό ή ένα μικρό παιδί προτίμησε να κάτσει στην αγκαλιά ενός ανθρώπου που τα άλλα μέλη της οικογένειας δε συμπαθούσαν ιδιαίτερα. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν παρεμβάλλονται σκέψεις στο μυαλό του παιδιού ούτε υπάρχουν άμυνες για να το απομακρύνουν από το συγκεκριμένο άτομο. Χωρίς αυτά, το παιδί είναι ελεύθερο να διαισθανθεί τη βαθύτερη φύση του ανθρώπου που έχει απέναντί του και να καταλάβει πόσο καλός είναι σε αντίθεση με όσα πιστεύουν οι άλλοι.

Οικογενειακοί δεσμοί

Ένα μικρό κορίτσι αρχίζει να κλαίει και δείχνει τα καινούργια της παπούτσια φωνάζοντας «πόδι», «πόδι»! Η μητέρας της νομίζει ότι πονάνε τα ποδαράκια της, οπότε της βγάζει το παπούτσι, ελέγχει αν το πόδι της είναι εντάξει και της το ξαναβάζει. Το κορίτσι όμως συνεχίζει να κλαίει ακόμα πιο έντονα και η μητέρας της αρχίζει και αναρωτιέται τι άλλο μπορεί να συμβαίνει. Εκείνη τη στιγμή μπαίνει η μεγαλύτερη αδερφή της στο δωμάτιο και την ρωτάει τι ακριβώς θέλει. Το κοριτσάκι κοιτάζει την αδερφή της στα μάτια και συνεχίζει να κλαίει. Χωρίς να πει λέξη, η μεγάλη αδερφή ανοίγει την ντουλάπα βγάζει τα παλιά παπούτσια της αδερφής της και της τα δίνει. Αμέσως το κλάμα σταματάει.
Αυτό, όπως και άλλα καθημερινά παραδείγματα, δείχνει ότι η τηλεπαθητική επικοινωνία ανάμεσα στα αδέρφια είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Πολλές φορές τα αδέρφια μιλάνε με τα μάτια και συνεννοούνται χωρίς την παρεμβολή των ενηλίκων. Τα μεγαλύτερα αδέρφια μάλιστα μπορούν μέσω αυτής της ιδιαίτερης σχέσης να γίνουν διαμεσολαβητές ανάμεσα στα μικρότερα αδέρφια και τους γονείς τους. Αυτό γίνεται γιατί μέσω της διαίσθησής τους μπορούν να καταλάβουν το μικρότερο αδερφάκι τους, το πώς νιώθει και ποιες είναι οι ανάγκες που δεν μπορεί ακόμα να εκφράσει.

Η διαίσθηση των διδύμων

Τα δίδυμα αδέρφια αποτελούν το ιδανικό παράδειγμα για την ικανότητα διαίσθησης στην παιδική ηλικία. Η μόνη ίσως διαφορά είναι ότι τα δίδυμα επιτρέπουν στους εαυτούς τους να διατηρήσουν αυτό το ένστικτο και αφού ενηλικιωθούν, ενώ πολλά παιδιά δεν το κάνουν. Εξαιτίας της ιδιαίτερης σχέσης που έχουν τα δίδυμα, ξέρουν ενστικτωδώς πώς σκέφτεται, αισθάνεται ή τι ξέρει ο άλλος. Υπάρχουν αμέτρητες ιστορίες που περιγράφουν πώς μερικά δίδυμα αδέρφια βασίστηκαν στην έκτη τους αίσθηση για να βρουν το ένα το άλλο ύστερα από χρόνια ξεχωριστής ζωής, πώς ένα παιδί μπορεί να νιώσει τον πόνο ή τη στεναχώρια του αδερφού του ακόμα κι αν βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά και φυσικά για την κρυφή γλώσσα που χρησιμοποιούν τα δίδυμα για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.


Η κατάληξη

Δυστυχώς όλα αυτά τα παιδιά κάποια στιγμή μαθαίνουν ότι πρέπει να δίνουν περισσότερη αν όχι όλη τους τη σημασία στη λογική αντί στα ένστικτα και τις διαισθήσεις τους. Έτσι η έμφαση που δίνεται από τον κόσμο στη λογική αναγκάζει αυτά τα παιδιά να αρχίσουν να αμφισβητούν αυτή τους τη φυσική ικανότητα.
Η έκτη αίσθηση, που συχνά παραβλέπεται ή αμφισβητείται από τους γονείς, τους δασκάλους και τους άλλους ενήλικες στη ζωή των παιδιών που γνωρίζουν ότι ο κόσμος βασίζεται στη λογική επίλυση των δυσκολιών. Τα παιδιά που βασίζονται στο ένστικτο λοιπόν αναγκάζονται να το αγνοήσουν και να επικεντρωθούν στα μαθήματά τους και στα χειροπιαστά γεγονότα της ζωής.
Τι γίνεται λοιπόν με τη διαίσθησή τους; Κάποια παιδιά που έχουν ισχυρή διαίσθηση δεν τη χάνουν ποτέ αλλά μαθαίνουν από την κοινωνία που ζουν να μην την ακούν, γιατί χωρίς να ακουμπήσουν, να δουν ή να ακούσουν κάτι δεν μπορούν να βγάλουν λογικά και απτά συμπεράσματα για τίποτα.

Αντιμετωπίστε τα παιδιά σας με προσοχή

Δεν υπάρχει κάποιο βιβλίο με κανόνες που να καθοδηγεί τους γονείς και να προσδιορίζει τη συμπεριφορά τους απέναντι σε ένα παιδί με έντονη διαίσθηση. Ίσως η καλύτερη κίνηση από μέρους σας είναι να μην το κατακρίνετε για τα πράγματα που λέει ή νιώθει αλλά αντίθετα να βασιστείτε στο δικό σας ένστικτο. Έτσι θα δείτε ότι πολλά από αυτά που ζείτε μέσα στο σπίτι δεν έχουν πάντα λογική εξήγηση.
Κανένας δεν είναι τέλειος. Όλοι μας μεγαλώνουμε και αλλάζουμε στην πορεία. Τα παιδιά που έχουν ισχυρή διαίσθηση μπορούν να αποδεχτούν τους περιορισμούς και τα μειονεκτήματα κάποιων ανθρώπων με περισσότερη ευκολία. Εάν λοιπόν δυσκολεύεστε να καταλάβετε γιατί το παιδί σας συμπαθεί ιδιαίτερα κάποιον που εσείς αντιπαθείτε, αν σας μπερδεύει κάποια συμπεριφορά του, εκφράστε τα συναισθήματά σας με αγάπη και ειλικρίνεια. Έτσι και το ίδιο το παιδί θα νιώσει πιο άνετα να σας μιλήσει και να σας πει για όλα αυτά που αισθάνεται.

Αποδοχή και κατανόηση

Ένα παιδί με έντονο ένστικτο έχει μεγάλες ευαισθησίες και θέλει σωστή και τρυφερή αντιμετώπιση. Μιλήστε του λοιπόν και ίσως μπορέσετε να μάθετε μαζί περισσότερα απ’ όσα νομίζατε. Και μην ξεχνάτε ότι η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ένας γονιός στο παιδί του, σε οποιαδήποτε κατάσταση, είναι η αποδοχή και η κατανόησή του.
Όλοι μας γεννιόμαστε με την ικανότητα διαίσθησης. Ωστόσο, το πώς και αν επιλέγουμε να τη χρησιμοποιήσουμε στην ενήλικη ζωή μας είναι καθαρά προσωπικό μας θέμα και αυτό είναι ένα σημείο που μας διαφοροποιεί ως ανθρώπους. Τα μικρά παιδιά και τα δίδυμα αδέρφια δεν έχουν μεγαλύτερη διαίσθηση από τους ενήλικες. Είναι απλά πιο ανοιχτά στον κόσμο γύρω τους και έχουν μεγαλύτερη επαφή με τα φυσικά τους ένστικτα. Είτε λοιπόν το ονομάσουμε διαίσθηση, ένστικτό ή έκτη αίσθηση, ο κοινός παράγοντας είναι ανοικτό μυαλό και ψυχή, έλλειψη κακίας και υπολογισμού.

Ίσως αυτή η ικανότητα να πρέπει να διατηρείται και στους ενήλικες, παρόλο που ο κόσμος γύρω τους είναι σκληρός, για να τους δώσει λίγη από την αγνότητα και την αθωότητα των παιδιών,. Πάντως σίγουρα τα παιδιά μας πρέπει να έχουν επαφή με την εσωτερική αυτή φωνή που τους λέει πώς να αντιμετωπίσουν ανθρώπους και καταστάσεις. Μπορεί η λογική να είναι απαραίτητη, αλλά σε συνδυασμό με το συναίσθημα και τη διαίσθηση ένας άνθρωπος μπορεί να έχει μια ολοκληρωμένη, ικανοποιητική πορεία στη ζωή του.

Επιστροφή



    Ημερολόγιο δραστηριοτήτων




    Aρχική σελίδα Επικοινωνία Προφίλ Παιδότοποι 0-6 Περιοδικά 0-6 Kiddy Car Web TV Eκπαίδευση Δραστηριότητες Άρθρα Παιδική Χαρά
    © 2017, 0-6